Εξέταση | Διαγνωστική προσέγγιση αυτοάνοσων νοσημάτων ήπατος / χοληφόρων

Διαγνωστική προσέγγιση αυτοάνοσων νοσημάτων ήπατος / χοληφόρων

  • WB Ειδικά IgG αυτοαντισώματα έναντι των σχετικών ανιχνεύσιμων αντιγόνων
  • M2/nPDC
  • M2/OGDC-E2
  • M2/BCOADC-E2
  • M2/PDC-E2
  • πρωτεΐνης gp210
  • πρωτεΐνης sp100
  • μικροσωμίων ήπατος - νεφρών τύπου 1 (a-LKM -1)
  • κυτοσολίων ήπατος τύπου 1 (LC1)
  • ήπατος / ήπατος-παγκρέατος (SLA/LP)
  • F-ακτίνης των λείων μυών (F-ακτίνης)
  • IIF Αντιπυρηνικά αντισώματα IgG (ANA)
  • Άτυπα αντισώματα  IgG έναντι του κυτταροπλάσματος των ουδετεροφίλων (aANCA)

Tα αυτοάνοσα νοσήματα ήπατος/χοληφόρων  περιλαμβάνουν  έναν αριθμό χρόνιων διαταραχών ασαφούς  αιτιολογίας που χαρακτηρίζονται από ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατική βλάβη, συχνά με την παρουσία κυκλοφορούντων αυτοαντισωμάτων.

Οι τίτλοι των αυτοαντισωμάτων παρουσιάζουν διακύμανση κατά τη θεραπεία και δεν σχετίζονται με τη δραστηριότητα της νόσου ή την απάντηση στη θεραπεία.Η διαγνωστική τους αξία περιορίζεται σε περιπτώσεις όπου τα κλασικά αυτοαντισώματα δεν ανευρίσκονται αλλά και στη ταξινόμηση της νόσου.

Μέσα στο φάσμα των αυτοάνοσων νοσημάτων του ήπατος, μερικοί ασθενείς εμφανίζονται με κλινικά, βιοχημικά, ανοσολογικά και ιστολογικά χαρακτηριστικά και χολοστατικής ηπατοπάθειας (π.χ. πρωτοπαθούς χολικής κίρρωσης ή πρωτοπαθούς σκληρυντικής χολαγγειίτιδας) και αυτοάνοσης ηπατίτιδας. Οι καταστάσεις αυτές είναι δύσκολο συνήθως να καταταγούν κάπου και αναφέρονται συχνά ως σύνδρομα επικάλυψης (overlap syndromes).